Yetmiyor
Satırlar artarken mürekkep tükeniyor
Mürekkebin yanında zaman da yerini alıyor
Duygularım artmış göz yaşlarım akıyor
Düşünmek ıstırap olmuş, yaşamak yetmiyor
Satırlar artarken mürekkep tükeniyor
Mürekkebin yanında zaman da yerini alıyor
Duygularım artmış göz yaşlarım akıyor
Düşünmek ıstırap olmuş, yaşamak yetmiyor
Bir gözüm daktilomda diğeri boşlukta,
Boşluktakidir yazdıran daktiloya
Vurunca kağıda her tuşta
Cümleleri ağırlaştırdı o güzel bakışların
Hecelerim yandı ve suskun kaşların
Gözlerim ıslandı, senin yanın
Yarın sen gelseydin be
Gözlerimi açtığımda sen olsaydın be.
Sadece bakışıp gülerdik be.